Opening van de NAVO-top in Warschau, vrijdag 8 juli 2016

NAVO-top Warschau:

“Beste verdediging is dreigen

met een nucleaire oorlog...”

De NAVO-top die op 8 en 9 juli in de Poolse hoofdstad Warschau werd gehouden opent een nieuwe fase in de escalatie tegen Rusland in Oost-Europa. Op zaterdag 9 juli hechtten NAVO-functionarissen en staatshoofden hun goedkeuring aan een grote militaire uitbreiding van de verdragsorganisatie in Oost-Europa. Dit initiatief, dat ook nog gepaard gaan met uitgebreide militaire samenwerking van de kant van de NAVO met de voormalige Sovjetrepublieken Georgië en Oekraïne, zijn alle gericht op de omsingeling van en de voorbereiding tot de oorlog tegen Rusland.


De top stond voor een belangrijk deel ook in het teken van de scherpe conflicten binnen de EU over het financiële en militaire beleid, in het bijzonder over de onder leiding van Washington en de Oost-Europese landen staande voorbereidingen voor een oorlog tegen Rusland. Maar uiteindelijk kwam er toch een overeenkomst om een groot contingent van NAVO-troepen naar Polen en de Baltische republieken te sturen, een stap die door NAVO-secretaris-generaal Jens Stoltenberg 'historisch' werd genoemd. Zijn opmerking werd met instemming nagekauwd door de Amerikaanse en Europese vertegenwoordigers bij de NAVO-top, maar scherp veroordeeld door Russische functionarissen.

Ook de Amerikaanse president Barack Obama was aanwezig in Warschau en als reactie op de NAVO-plannen, waar hij uiteraard mee instemde, verklaarde hij dat "de Verenigde Staten zullen hier in Polen de leidende natie zijn met de inzet van een bataljon Amerikaanse soldaten." En hij vervolgde: "Het Verenigd Koninkrijk zal het voortouw nemen in Estland, Duitsland in Litouwen en Canada in Letland. Dit betekent zo'n 4.000 man extra NAVO-troepen, op een roterende basis, in deze regio. Bovendien zal de extra Amerikaanse Armored Brigade door Europa rouleren, met inbegrip van een extra 4.000 man Amerikaanse troepen. Ondertussen hebben we in het zuiden nieuwe afschrikkingsmaatregelen afgesproken in Roemenië en Bulgarije."

De Amerikaanse plaatsvervangend adjunct-secretaris van Defensie voor Russische Zaken, Mike Carpenter, vatte de teneur van de NAVO betrekkingen met Rusland samen door te zeggen dat het Amerikaanse militaire European Command aanzienlijke middelen zal gaan besteden om een 'war-fighting' hoofdkwartier te worden.

Absurd

Obama had ook samen met de Britse premier David Cameron, de Duitse bondskanselier Angela Merkel, de Franse president François Hollande en de Italiaanse premier Matteo Renzi een ontmoeting met de Oekraïense president Petro Porosjenko. De Oekraïense leider, hoofd van het extreem-rechtse nationalistische regime dat in februari 2014 voortkwam uit de door de NAVO gesteunde staatsgreep in Kiev, ontving beloften van verdere militaire hulp onder de voorwaarde dat de economische 'hervormingen', die de economie van het land al vrijwel geruïneerd hebben, verder gaan in de richting van de 'vrije markt'.

In Rusland werd de NAVO-top sterk bekritiseerd. Zelfs voormalig Sovjet-president Mikhail Gorbatsjov, wiens beleid de weg had geëffend voor de ontbinding van de Sovjet-Unie en het herstel van het kapitalisme, voelde zich verplicht om de top te bekritiseren: “NAVO-leiders praten alleen maar over defensie, over verdediging, maar eigenlijk zijn ze bezig met de voorbereiding van offensieve operaties," zei hij en voegde eraan toe: "Al die retoriek in Warschau heeft geen ander doel dan de oorlog te verklaren aan Rusland." Een woordvoerder van de Russische regering zei dat het "absurd is om te spreken van een dreiging van Rusland richting de NAVO”, en het Doema-lid Konstantin Kosatsjov vergeleek de inzet van de NAVO met de plannen voor 'de bouw van een dam in de woestijn'.

Rechtvaardiging

Op de openingsdag van de NAVO-top, vrijdag 8 juli, was het onderwerp de formele bekrachtiging van de plannen om duizenden extra NAVO-troepen te sturen naar Polen en de Baltische staten Estland, Letland en Litouwen, die rechtstreeks aan Rusland grenzen. In aanwezigheid van de Poolse president Andrzej Duda toonde Stoltenberg zich tevreden over de opening van de militaire commandoposten en raketafweerbases in Oost-Europa en de verdrievoudiging van de sterkte van de snelle interventiemacht van de Alliantie tot 40.000 manschappen. "Onze aanwezigheid zal multinationaal zijn en een duidelijk signaal dat een aanval op een bondgenoot een aanval op de hele alliantie is," zei hij, verwijzend naar artikel 5 van het NAVO-verdrag.

NAVO Secretaris-generaal Jens Stoltenberg spreekt de top in Warschau toe...

Stoltenberg rechtvaardigde de uitgebreide militaire inzet van de NAVO in Oost-Europa door te stellen dat “de beste verdediging van het NAVO-bondgenootschap is door Rusland permanent te dreigen met een nucleaire oorlog, door ervoor te zorgen dat elk lokaal conflict waarbij Rusland betrokken is in Oost-Europa onmiddellijk wordt omgezet in een alomvattend conflict tussen Rusland en de hele NAVO.” Het risico is dat een dergelijk conflict op elk gewenst moment kan uitbreken, opzettelijk of onopzettelijk. Operatie Anaconda was in juni Polen een grote NAVO-oefening, waaraan 30.000 NAVO-soldaten deelnamen. Moskou stuurde als reactie een zelfde aantal militairen naar de westelijke regio's van Rusland. En de Russische minister van Buitenlandse Zaken Sergej Lavrov zei dat Rusland zich het recht voorbehoudt om alle maatregelen te nemen die nodig zijn voor de verdediging van het land.

Politieke leugens

De argumenten die Stoltenberg gebruikt voor een confrontatie met Rusland zijn niets anders dan politieke leugens. Dit geldt met name voor de stelling dat de Russische steun aan de pro-Russische separatisten in het oosten van Oekraïne bewijst dat het een agressieve macht is, met militaire veroveringen in Europa in het achterhoofd. Stoltenberg zei: "We zijn bezig met het vergroten van onze militaire aanwezigheid in de Baltische landen en Polen, maar het is duidelijk dat dit een reactie is op de acties van Rusland in Oekraïne."

Maar de agressors in Oekraïne waren niet de oligarchen uit het Kremlin, maar de regeringen in Washington en Berlijn, die systematisch een gekozen pro-Russische regering omver wierpen met behulp van gewelddadige rechtse krachten. Hoge vertegenwoordigers van het Amerikaanse State Department plaatsten zich publiekelijk aan de kant van de rebellen. De staatssecretaris bij het Amerikaanse ministerie van buitenlandse zaken, Victoria Nuland, pochte zelfs dat Washington 5 miljard dollar heeft uitgegeven om de Oekraïense oppositie te financieren.

Het doel van dit beleid is om de oorlogszucht van de imperialistische machten te presenteren als een defensieve inspanning voor 'vrede en stabiliteit', hoewel ze in feite bezig zijn met de dreiging om een oorlog van onvoorstelbare omvang ontketenen. Het einde van de Koude Oorlog na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie en het herstel van het kapitalisme in dat land 25 jaar geleden hebben niet de basis gelegd voor een vreedzame en democratische kapitalistische ontwikkeling, maar het was het begin van een crisis in Europa en internationaal. Vijfentwintig jaar na de Koude Oorlog tonen de Amerikaanse en Europese machthebbers aan de mensheid de echte 'prestaties' van het kapitalisme: groeiende sociale ongelijkheid en armoede, nationaal chauvinisme en racisme, dictatuur en de dreiging van een nucleaire Derde Wereldoorlog.

Grondakte

De NAVO-top van Warschau resulteert in de definitieve beëindiging van de grondakte van 1997 tussen Rusland en de NAVO, waarin de NAVO beloofde het uiteenvallen van de Sovjet-Unie niet te gebruiken voor een uitbreiding in Oost-Europa en een agressieve strategie ten aanzien van Rusland. Het contract verklaarde dat de NAVO zich door het maken van een 'historische transformatie' zijn strijdkrachten drastisch zal verminderen en dat Rusland en de NAVO zichzelf 'niet als vijanden beschouwen'. Vooruitlopend op de top had de Poolse president echter al opgeroepen tot de formele beëindiging van het contract.

In de afgelopen 25 jaar werden de landen van Oost-Europa en de voormalige Sovjetrepublieken slachtoffers van de kapitalistische uitbuiting en speelbal van imperialistische intriges. Ze werden lid van de NAVO en de Europese Unie. Vooral na de staatsgreep in Kiev in 2014, waar een prowesters regime werd opgezet, zag Rusland zich omringd door vijandige landen die zijn verbonden met de NAVO. In deze crisis is het beleid van alle betrokken partijen uiterst reactionair. De pogingen van het Kremlin om met militair vertoon de imperialistische machten onder druk te zetten verhoogt alleen het gevaar van oorlog.

Een andere factor die de agressieve politiek van de imperialistische machten drijft, is de steeds scherpere crisis binnen de NAVO zelf, die nog eens werd verergerd door de stemming van 23 juni in het Verenigd Koninkrijk voor de Brexit, de terugtrekking uit de EU. Washington en een aantal Oost-Europese landen, waaronder Polen, zijn er voorstander van het Verenigd Koninkrijk meer tegemoet te komen en vragen om een meer agressieve houding ten opzichte van Rusland. Duitsland, Frankrijk en Italië stellen een politieke lijn voor die meer onafhankelijk is van het buitenlands beleid van de Verenigde Staten, een snelle terugtrekking van Groot-Brittannië uit de EU en een vermindering van de agressie tegen Rusland.

De crises van de NAVO en de EU zijn een waarschuwing. De crisis in Europa en van de NAVO dreigt de mensheid met een ramp van onvoorstelbare proporties. Het enige antwoord kan alleen maar een politiek bewuste internationale beweging tegen de oorlog zijn, voor de omverwerping van het kapitalisme en voor de opbouw van een nieuwe samenleving... zonder groeiende sociale ongelijkheid en armoede, nationaal chauvinisme en racisme, dictatuur en de dreiging van een nucleaire Derde Wereldoorlog.

Bas van der Plas/INSUDOK

12 juli 2016